Het mysterie van de vuilbak

Een tijdje geleden viel het mij plots op dat ik in onze buurt op alle vuilbakken 2 groene strepen zag verschijnen. 2 op de voorkant, en 2 op de achterkant, daar waar de openbare vuilbakken tot dan toe altijd gewoon grijs waren geweest.
2 intrigerende groene strepen die mij in zekere zin wel konden boeien. Waarom werden ze plots op alle vuilbakken aangebracht? Zou het een betekenis hebben? Zou het op alle vuilbakken zijn?

Ik begon er steeds meer op te letten, en over gans Antwerpen zag ik de 2 groene strepen opduiken. Overal, behalve op de vuilbak bij ons op het einde van de straat.
Opmerkelijk.
Zouden ze hem toevallig over het hoofd gezien hebben bij het aanbrengen van de strepen? Dan zou het de ophaaldienst toch wel opvallen bij hun volgende ronde, en zou de vergetelheid toch wel snel worden weggewerkt, was mijn aanname. Maar dat bleek niet zo te zijn. We zijn ondertussen al enkele maanden verder, en nog steeds heeft "onze" vuilbak geen 2 groene strepen!
Is dit een vorm van discriminatie? Waarom "onze" vuilbak niet?

Telkens als ik op wandel ga door het Antwerpse, ga ik nu op zoek naar familieleden van "onze" streeploze vuilbak. Misschien staat er ergens nog wel zo eentje. En hoe mooi zou dat zijn, dan is "onze" vuilbak niet meer alleen.
Maar tevergeefs. Nog nergens heb ik een vuilbak gevonden zonder groene strepen.
Soms denk ik dat ik een streeploos familielid heb gevonden, en ontsnapt mij een enthousiast juichje, maar al even snel verdwijnt het enthousiasme terug wanneer dan blijkt dat het eerder om slijtage of vandalisme gaat, maar de vuilbak in kwestie toch wel tot de gestreepte soort behoort.

Ik voel al bijna een soort van medelijden, een diepe vorm van empathie, ten opzichte van "onze" vuilbak.
Ik voel al bijna een soort verontwaardiging. Wat heeft hij misdaan om buitengesloten te worden uit de wereld van de gestreepte vuilbakken?
Ik zou al bijna een actiegroep willen starten om de eenzame situatie van "onze" vuilbak aan te kaarten, en te ijveren voor zijn recht op strepen.

Maar ach, het is toch maar een vuilbak...


Waarom vertel ik dit verhaal?
Wel, omdat het heel veel zegt over mij, over waar ik aandachtig voor ben, over wat mij raakt, en over wat mij drijft.
Gelijkheid en rechtvaardigheid zijn 2 sterke waarden voor mij. Zo sterk dat ze zelfs geactiveerd worden door de ongelijkheid bij vuilbakken.

Waarden zijn dan ook sterke drijfveren. Wanneer je de kracht van je waarden positief kunt inzetten, zorgen ze voor een enorme energie en gedrevenheid. Je werkt aan iets dat groter is dan jezelf. Je krijgt er richting en daadkracht door.

Kiezen voor een waardegedreven leven, is kiezen voor een intens leven. Een leven waarin je jezelf verbindt met je diepste drijfveren, een leven waarin je kunt staan voor datgene wat jou echt gelukkig maakt.

Essentieel is dan natuurlijk wel dat je je waarden kent, en volledig kunt doorleven.
Ken jij die van jou? En slaag je er in om ze elke minuut van de dag in te zetten, te voelen en te doorleven?

Kom anders eens praten met The Happiness Factory, ik breng je graag in contact met jouw waardegedreven leven.

Help, ik heb tijd te kort

We kennen het allemaal wel, tijd te kort hebben. Zoveel zaken die er voor ons liggen, en zo weinig tijd om het gerealiseerd te krijgen.
Ik zou hier een heel verhaal kunnen schrijven over hoe we onze prioriteiten beter kunnen leggen, over hoe we ons time management kunnen optimaliseren, over de patronen en keuzes die ons tot die tijdsbeperking brengen, ...
Maar dat ga ik niet doen. Laten we er eens helemaal anders naar kijken.

Wat als ik je zou vertellen dat het gebrek aan tijd dat je ervaart, nog niet groot genoeg is?
Wat als ik je zeg dat je -zelfs al voel je een acuut tijdsgebrek- nog altijd tijd te veel hebt?

Begin je het al warm te krijgen en licht zenuwachtig te worden? Goed zo, lees dan vooral verder.

Begin deze week stond ik er even helemaal alleen voor. 2 dagen zorgen voor alles: het huishouden runnen, instaan voor het welzijn van onze 4 schatten van kindjes (die tussen net geen 2 en 6 jaar oud zijn), koken, eten, wegbrengen en halen, en tussendoor ook nog m'n business verder uitbouwen.
Het lijkt wel een ideaal scenario voor druk en stress. Maar niets was minder waar. Het waren 2 heerlijke en relaxte dagen.

Het geheim?
De zaken omdraaien. Niet vertrekken vanuit de overvloed van dingen die er dienen te gebeuren, maar wel vertrekken vanuit de tijd die er is.

In een mooie bewoording wordt dit ook wel eens "time boxing" genoemd. De tijd is beperkt, letterlijk afgelijnd, en wat kun je dan opnemen in die beperkte tijd dat het meeste bijdraagt tot datgene wat je wil bereiken?

Als je telkens die dingen opneemt die binnen dat tijdsframe de meeste waarde toevoegen, dan ben je steeds met de juiste dingen bezig, EN maak je de meeste vooruitgang naar het resultaat dat je wil bereiken!

Natuurlijk is het dan zeer belangrijk dat je goed voor ogen hebt wat het dan precies is dat je wil bereiken.

In mijn voorbeeldje: Als ik buiten de gezinsactiviteiten en het huishoudelijke werk nog 2 uur over houdt om aan m'n business te spenderen, dan was het niet moeilijk om die dingen vanuit m'n ToDo-lijst op te nemen die binnen het kader van 2 uur de business het meeste vooruit konden helpen. In dit geval waren dat een paar belangrijke telefoontjes en opvolgingen van klanten.

Als ik meer tijd had gehad, had ik andere dingen kunnen opnemen. Misschien zelfs totaal andere dingen die binnen een ruimer tijdsbestek de business nog meer vooruit hadden geholpen. Maar dat was in deze niet het geval.
Tijdsgebrek is dus eigenlijk niet meer dan een flauw excuus voor het niet maken van de juiste keuzes gebaseerd op waardecreatie binnen een bepaald (tijds)frame.
Een ToDo-lijst is dan ook niets meer dan een vergaarbakje van mogelijke dingen die je zou kunnen opnemen.

Als je een gebrek aan tijd ervaart, zou het je dus wel eens kunnen helpen om de tijdsgrenzen nog scherper te zetten. Want dat zal je dwingen om nog bewuster stil te staan bij de keuze van welke activiteiten binnen die beperkte tijd het meeste waarde toevoegen.

Benieuwd wie nog zo naar zijn ToDo-lijst en tijdsbesteding kijkt! :-)


Als je hier verdere vragen bij hebt, of voor jezelf duidelijk wil krijgen welke resultaten je nu echt wil nastreven, dan ben je altijd welkom voor een gesprek om daar eens verder op door te pakken.
Zo'n gesprek aanvragen, kan hier.

Slimmer zaken doen? Speel in op je frequentie!

Op 17 april 2016 liep ik mijn eerste marathon. Een bijzondere ervaring die toch wel helemaal anders is uitgedraaid is dan wat ik voor ogen had (klik hier voor het volledige verhaal).
Vreemd dat het zo verlopen is, want ik had er mezelf nochtans een jaar lang op voorbereid, en ik was helemaal overtuigd dat ik er klaar voor was.

Achteraf is het altijd eenvoudig om te analyseren wat er is misgelopen in de voorbereiding.
Die zaken heb ik ondertussen bijgeschaafd, waardoor ik nu veel "slimmer" train.
Het resultaat zal hopelijk navenant zijn. Dat weten we op 23 april 2017 bij m'n volgende marathonpoging :-)

Dat anders en "slimmer" trainen, wekt weer allemaal nieuwe inzichten op.
Zo heb ik tijdens een van mijn trainingsloopjes, volgende 'formule' samengesteld:

Snelheid = Kracht x Frequentie x Omstandigheden

Sinds deze formule in m'n hoofd zit, ben ik er helemaal van doordrongen en zie ik overal mogelijkheden om ze toe te passen!
Deze formule is uiteraard van toepassing op het lopen.
Deze formule blijkt ook helemaal te kloppen in het wielrennen.
Deze formule is zelfs volledig bruikbaar op je eigen business of bedrijfsactiviteit!

Laat me de factoren toelichten:

• Snelheid: Dit spreekt voor zich: de snelheid waarmee je vooruitgang wil maken. In het lopen of wielrennen is dat uiteraard je echte fysieke snelheid. Meer zakelijk geredeneerd, is dit de figuurlijke snelheid waarmee je de zaken laat evolueren en vooruit laat gaan.
• Kracht: Tijdens het lopen verhoogt je hartslag hoofdzakelijk door de kracht die je naar je benen en voeten brengt om je passen te maken. Hoe groter je je passen wil maken, hoe meer je zal moeten uitduwen, en dus hoe meer kracht het je kost. Hoe groter de belasting voor je lichaam, hoe hoger de hartslag.
  In het fietsen is dit de kracht die je op je pedalen zet.
  In het zaken doen, is dit wat je werkelijk doet: het uitvoeren van je job. Bijvoorbeeld: het lesgeven, het leveren van de service, het plegen van de interventie, het gesprek aanknopen,...
• Frequentie: Deze spreekt ook weer meer voor zich, en is de frequentie (het ritme) waarmee je het krachtelement inzet. In het lopen: hoeveel passen je zet per minuut.
  In het fietsen: hoeveel omwentelingen je maakt per minuut.
  In het zakelijke: hoeveel keer -bv per dag- je jouw job gerelateerde inspanning levert.
  Het eigenaardige is dat frequentie op zich je hartslag niet bijzonder veel zal beïnvloeden. De inspanning komt voornamelijk vanuit het kracht-element.
• Omstandigheden: De dingen die om je heen gebeuren. In het lopen of het fietsen wordt het bijvoorbeeld moeilijker als het bergop is of met tegenwind. In je business kunnen er macro-economische aspecten meespelen waar je zelf niet zo heel veel vat op hebt.
  Deze omstandigheden kunnen gunstig zijn, of kunnen tegen werken.

Om je snelheid zo hoog mogelijk te houden, heb je dus 3 parameters om mee te "spelen". De omstandigheden heb je zelf niet zo heel sterk in de hand, dus blijven er nog 2 elementen over om bewust op te sturen.

Het valt me op dat in de meeste gevallen vooral met het kracht-element wordt gespeeld: meer of minder inspanning leveren. We moeten een tandje bijsteken, dus zullen we eens extra hard beuken. Of het is vakantie, en dan gaat de riem er helemaal af.

Maar het gaat niet enkel over de snelheid, het gaat ook over het volhouden. Bij lopen of fietsen moet je om lang vol te houden dan ook bewust je hartslag laag houden. In het zakelijke kun je je hartslag minder als referentie nemen. Nochtans speelt wel dezelfde uitdaging: je moet het ook daar kunnen volhouden. En dan enkel met het kracht-element spelen, is misschien niet altijd de slimste weg.

Neem nu Chris Froome, hij rijdt met een bijzonder klein verzetje de bergen van de Tour de France op. De omstandigheden zijn ongunstig (bergop rijden). Enkel harder op de pedalen stampen zal hem niet helpen, want dat kan niemand volhouden. Het kracht-element verminderen en bijgevolg de snelheid laten zakken, is voor hem ook geen optie.
Hij speelt dus met zijn frequentie. Door het kleine verzetje kan hij het kracht-element laten afnemen, de frequentie opdrijven, en zo toch met hoge snelheid de berg op rijden. Daar zit blijkbaar zijn optimum.

De vraag die je jezelf kunt stellen in je eigen business-activiteiten is dan ook waar jouw optimum ligt.

Zijn de omstandigheden gunstig of net afremmend?

En afhankelijk daarvan, ga je dan net meer op kracht spelen, of toch de frequentie aanpassen?

Een paar concrete voorbeelden:

• Het is volop zomer, en er zijn zeer veel mensen op vakantie. Niet echt een gunstige periode om nieuwe klanten te vinden. Je kan dan heel sterk op het kracht-element gaan spelen, zijnde datgene doen wat je moet doen om nieuwe klanten te vinden, zoals bijvoorbeeld social media posts, mailings, netwerken,... Maar als de omstandigheden niet gunstig zijn om bijvoorbeeld naar netwerk-events te gaan (omdat het hoogzomer is, en er geen georganiseerd worden), dan zal het je al snel veel energie kosten om daar toch zeer hard op te blijven inzetten.
  Misschien doe je er dan wel beter aan om je kracht-element (het netwerken in dit voorbeeld) te verlagen, en de frequentie op te drijven. Stel je maar eens voor hoeveel personen je zou kunnen ontmoeten aan het zwembad van je vakantiebestemming, door meer korte contacten te hebben (frequentie omhoog, kracht-element omlaag).
• Je zit in een situatie waar je zelf zeer moe en bijna uitgeblust bent door het harde werken. Het kracht-element was dus duidelijk heel hoog in de afgelopen periode, want je bent er letterlijk moe van geworden. Stel dat de omstandigheden niet wijzigen, hoe kun je dan toch die snelheid zo hoog mogelijk houden?
  Door het kracht-element te beperken, en de frequentie op te drijven. Minder intens de zaken opnemen, jezelf meer recuperatie gunnen, en het allemaal wel met een zeer hoge regelmaat opnemen.
• Je moet een taak afwerken die maar blijft aanslepen en je krijgt de concentratie niet te pakken om het in één keer af te werken. Opnieuw blijven de omstandigheden hetzelfde. Opnieuw kun je hier het kracht-element verminderen en de frequentie opdrijven. Wat in dit geval betekent: hak de taak in kleine stukjes die je met hoge frequentie afhandelt, en tussendoor wel de nodige rust- en recuperatiemomenten inlassen.

Je ziet het, in veel gevallen kun je je snelheid gelijk houden -zelfs als de omstandigheden ongunstig zijn- door vooral in te spelen op de frequentie en het kracht-element af te bouwen.

Slimmer trainen, slimmer zaken doen, slimmer werken? Dan ligt er nog veel te ontdekken in de frequentie!

Iets om over na te denken en te ontdekken hoe het bij jou werkt.

Contacteer me dus gerust om je inzichten en bedenkingen te delen!

Wat is coaching?

In essentie ben ik een coach. Ik noem mezelf echter liever 'Clarity Creator'.
Coaching en het vak van coach zijn zo'n ruime begrippen en kunnen zo ruim geïnterpreteerd worden, dat je uiteindelijk nog niet weet wat het is.
Kijk maar eens in een willekeurige vacaturekrant: "Team Coach", "HR Coach", en vele varianten.
Rijd je over de autostrade, dan zie je plotseling een "Luxury Coach".

Dus wat is "coaching" eigenlijk?

Paul Van den Bosch (de (ex-)"coach" van Sven Nys) omschrijft het kort en bondig:

"Een coach is iemand die mensen groter maakt"

Een andere definitie die je via het internet kan terugvinden, luidt als volgt:

"Coaching legt de nadruk op het vergroten van de persoonlijke effectiviteit om doelen te bereiken en succesvol te zijn, en niet zozeer op het oplossen van een problematische situatie. Coaching is veranderingsgericht en 'action based'."

Met beide uitspraken ben ik het sterk eens.
En zelfs al is het goed omschreven, het zullen zeker geen sluitende definities zijn voor wat coaching nu precies is.

Ik denk dan ook dat de vraag niet zozeer zou moeten gaan over "Wat is coaching?" in z'n algemeenheid, maar veeleer over "Wat is coaching, voor mij?".

Hierbij alvast hoe ik dagelijks invulling geef aan het begrip 'coachen', en hoe ik het met mijn coachees tot uiting breng:

• De wil om te slagen: We werken vanuit een bubbel van positiviteit om de dingen mogelijk te maken. Ik kijk dus eerder naar de kansen dan naar de belemmeringen, naar de dingen die wel mogelijk zijn in plaats van wat niet mogelijk is. Datzelfde verwacht ik ook van jou, als coachee.
  Je droom/doel realiseren zal nu eenmaal niet altijd van een leien dakje lopen. Het zal wel eens hard en lastig worden. Zou het dat niet zijn, dan had je het hoogstwaarschijnlijk al veel eerder behaald, en had je geen coaching nodig.
  Helemaal in de wil om te slagen stappen heeft te maken met 2 zaken:
  
  • Doorzettingsvermogen: niet onmiddellijk de handdoek in de ring gooien wanneer het lastig wordt; af en toe een klein beetje 'pijn' voelen en toch doorgaan; 100% commitment, 100% toewijding. Je moet je droom/doel écht willen waarmaken, en dan loop ik heel graag en heel de weg naast je om het mogelijk te maken.
  • Exploreren en experimenteren: Sommige zaken zullen niet vanaf de eerste keer lukken, en dat is helemaal prima! Zolang je maar blijft zoeken en verkennen wat er dan wel werkt. En wanneer je wel doorbraken realiseert, zal ik je met plezier nog verder uitdagen om nog meer te verkennen, want misschien bestaan er nog wel andere wegen...
• Volledige openheid: Ik ben er als coach, niet als vriend, niet als collega. Als coach sta ik voor volledige openheid, wat maakt dat ik je altijd alles zal teruggeven wat ik zie, hoor en voel. Die openheid hoef jij ook te hebben. Het is tenslotte jouw coachingstraject. Geef dus altijd aan hoever we kunnen/mogen gaan, welke richting er op dat moment voor jou het belangrijkste is, en/of (en waar) je iets mist. Jij bepaalt de grenzen, zowel naar boven als naar onder.
  Er is slechts één openheid die ik beperk: de openheid naar buiten. Alles wat er tussen ons gezegd en besproken wordt, blijft tussen ons. Daar primeert de psychologische veiligheid en de ethiek boven de openheid. Datzelfde vraag ik ook aan jou. Veel van de elementen van het traject zullen specifiek op jou afgestemd zijn. Zonder die context verliest het grotendeels zijn waarde of kan het heel wat gefronste wenkbrauwen oproepen. Gooi jouw inzichten dus niet zomaar te grabbel.
  Bovendien werk ik altijd vanuit een 'gentlemen's agreement'. Ook daar is volledige openheid en respect naar elkaar van het hoogste belang. Laat ons die openheid en dat respect dan ook altijd bewaren.
• Leven in een wereld van afspraken: Verwachtingen zijn een sluipende moordenaar voor een goede coachingsrelatie. Elke verwachting die ik voel, zal ik met jou trachten om te vormen in een gedragen afspraak. Ik vraag jou om hetzelfde te doen.
  Tegelijk sluit dit de cirkel, want als we een afspraak maken, dan committeren we ons er volledig en voor de volle 100% aan. En zo zijn we terug bij de eerste bullet: volledig commitment, en wanneer een van ons zich nog niet helemaal klaar voelt om vol voor de afspraak te gaan, blijven we zoeken en exploreren waar we wel volledig achter staan.

Spreekt dit je aan, lees dan ook zeker voort wat mij persoonlijk als coach typeert: http://www.thehappinessfactory.be/The-Happiness-Factory-Achter-De-Schermen.shtml#Dennis

Spreekt het je nog steeds aan? Laten we dan een afspraak prikken en verkennen wat jouw doel/droom precies inhoudt, en hoe we dat tot werkelijkheid kunnen maken!

Leven volgens je waarden (en de keerzijde daarvan)

Tjorben ging vandaag op uitstap met z'n klasje. Daarvoor hadden de juffen van de derde kleuterklas gevraagd om zeker al om 8u30 in de klas te zijn.
Wij 's ochtend goed voortgedaan, en mooi op tijd naar school. Om 8u25 stonden we aan de schoolpoort ... met nog tientallen andere ouders en kleuters. De school was blijkbaar nog niet open.
Dan maar 5 minuutjes wachten totdat om 8u30 de schoolpoort open ging.
Even aanschuiven vooraleer we met z'n allen door de schoolpoort heen kwamen, nog eventjes naar het klasje stappen, en ten laatste om 8u35 waren we daar. Maar geen juf te zien. Een verlaten klasje met een tiental wachtende ouders en kleuters in de gang.
Vreemd, wat we moesten toch zeker op tijd zijn...
Goed, nog even wachten, en enkele minuten laten kwam de juf de gang in. Zonder aarzelen begon ze met een typisch cliché verwijtend juffenstemmetje de ouders toe te spreken: "We hadden gevraagd om om 8u30 in de klas te zijn".
Omdat ik op dat moment toevallig het dichtst bij de juf stond, antwoordde ik rustig en spontaan: "We waren allemaal op tijd, maar stonden buiten te wachten want de deur was nog dicht."
Waarna de juf zonder aarzelen verder ging: "De deur was al lang open! Op tijd komen is voor ons belangrijk om op tijd te kunnen vertrekken, voor jullie is dat misschien niet zo, maar voor ons wel!".

Deze ene zin was er voor mij te veel aan. Het bloed steeg naar mijn hoofd, en ik voelde het intern koken.
De juf had (hoogstwaarschijnlijk zonder het zelf te beseffen) een paar van mijn belangrijkste waarden met één zin vertrappeld. Gelijkheid, respect, evenwaardigheid, eerlijkheid en luisterbereidheid werden allemaal compleet genegeerd. En een kenmerkend iets van kernwaarden is dat het je compleet de gordijnen in jaagt wanneer ze niet gewaardeerd worden.
Bij deze dus de bevestiging dat deze waarden dan ook echt wel belangrijk voor mij zijn.

Op dat moment heb ik het kunnen wegslikken (ook in het belang van de aanwezige kinderen), maar het had daar evengoed tot een hevige discussie kunnen opflakkeren.
Ik hecht nu eenmaal veel belang aan mijn persoonlijke waarden, omdat het deze waarden zijn die mij helpen om elke dag een goed persoon te zijn en mij uitdagen om telkens beter te worden. Het zijn ook deze waarden waar ik mijn business op stoel, en waarde-gedreven leven en waarde-gedreven organisaties opbouwen is dan ook wat heel regelmatig terugkomt in mijn werk.

In de gang had ik het weggeslikt, achteraf merkte ik wel dat het nog aan me bleef kleven. Het leidde me af, en ik kon er geen rust in vinden.
Wanneer er zo iets aan je blijft kleven, is dat voor mij het signaal dat je er iets mee moet.
En dat heb ik dan ook gedaan. Het weg mediteren lukte niet, het analyseren en overdenken bracht me alleen maar meer in de situatie. Het transformeren naar iets positiefs en er een les/inzicht uit creëren door er deze blog over te schrijven, heeft me wel geholpen.

~diepe ademhaling~

~diepe zucht~

En nu ervaar ik een sterk gevoel van mededogen tegenover de juf. Het zal best lastig zijn voor haar om zo in het leven te staan, om de wereld altijd te aanzien alsof hij bestaat uit vijfjarige kleuters waarbij zijzelf de enige verantwoordelijke persoon is. Weinig luisterbereidheid hebben, en vooral uitgaan van de schuld ipv de onschuld van iemand, zal zeer vermoeiend zijn.
Ik wens de juf dan ook, zeer echt, oprecht en met veel warmte, het inzicht dat direct oordelen niet altijd de beste weg is. Dat een simpele vraag stellen een hele andere ervaring kan doen ontstaan, en dat ze door de andere ervaring veel meer geregeld en voor mekaar kan krijgen (ook bij onverantwoorde ouders) dan door er direct op in te hakken.

~zucht van verlichting~


Reflectieve vragen voor jezelf:

• Wat jaagt jou compleet de gordijnen in en laat jou helemaal door het lint gaan?
  Koester dat, want dat is een belangrijke waarde die je nog dikwijls -in positieve zin- jouw eigen weg zal wijzen!
• Kun je het bij jezelf merken wanneer er iets aan jou blijft kleven? En wat doe je er dan mee? Mediteer je het weg? Analyseer en reflecteer je op de situatie? Schrijf je het van je af?
  Wat je er precies mee doet, is niet zo belangrijk. Zolang het voor jou maar helpt, en dat je er iets mee doet.
• Ben jij in staat om afstand te nemen van een situatie die aan jou blijft kleven, en er een diepgeworteld gevoel van mededogen voor te krijgen?
  Dat maakt jou sterker, en wanneer je het uitspreekt ook de andere betrokken persoon.

Wil je meer verkennen en uitwisselen rond het waarde-gedreven leven en/of waarde-gedreven ondernemen?

Contacteer me dan (klik hier), ik ga daar heel graag het gesprek met jou over aan!