The Happiness Factory Blog

maandag 28 november 2016

Opgepast, altruïsme in je bedrijf!

Ik beken, soms ben ik een altruïst!
Ik pleit schuldig, soms geef ik puur omwille van het geven.

Zo had ik voor The Happiness Factory de eindejaarsactie bedacht om van 6 december tot en met 24 december elke dag een daad van onvoorwaardelijk geven te verrichten. Puur omwille van het geven, en in de hoop dat anderen mijn voorbeeld zouden volgen om zo de wereld weer een heel klein beetje mooier te maken.

Mijn adviseurs vonden het geen goed idee.
Tot wie richt je je? Hoe gaat je doelgroep hier beter van worden? Welk business/marketing resultaat tracht je hiermee te bereiken? Gaat het je niet veel te veel tijd vragen, tijd die je beter in nuttigere dingen kan steken?

Allemaal heel terechte vragen, en puur business-matig is het misschien niet de beste keuze.
Maar weet je wat? IK DOE HET TOCH! :-)

Puur omwille van het geven, puur omwille van het geluk dat opgewekt wordt wanneer je anderen iets geeft of schenkt.
Als jolige afsluiter van het jaar. Als spel in het grotere business-spel.

Want moet het altijd allemaal serieus zijn?
Kunnen we niet eens gewoon voor elkaar zorgen?

Als coach werk ik permanent aan het sterker en groter maken van mijn cliënten. 'Ruwe diamantjes' waar heel veel potentieel in zit, maar die nog net een stapje verder mogen gaan om echt te schitteren.
En daar zie ik dit ook in passen. Want het vraagt best wel lef om de gebaande paden te verlaten en eens helemaal vanuit een andere hoek, heel altruïstisch, je collega, vriend of familielid te verrassen met een kleinigheidje, puur omwille van het plezier van het geven.

Durf jij de verbaasde blikken aan wanneer je zomaar iemand expliciete aandacht en een écht luisterend oor schenkt?
Durf jij de verwondering en dankbaarheid aan van een compleet willekeurig persoon die je zomaar op straat gaat helpen wanneer je hem/haar met iets ziet sukkelen?
Durf jij helemaal uit je comfortzone te kruipen om in al je kwetsbaarheid een dierbaar persoon écht te bedanken?

Durf jij het aan om de gebruikelijke samenwerking met je collega's eens helemaal anders te maken, en diep altruïsme in te voeren in je bedrijf?

Ik hoop dat je het experiment aandurft en meedoet met m'n eindejaarsactie!
Geven om te geven, ook professioneel!


Opgepast, altruïsme in je bedrijf!

Ik beken, soms ben ik een altruïst!
Ik pleit schuldig, soms geef ik puur omwille van het geven.

Zo had ik voor The Happiness Factory de eindejaarsactie bedacht om van 6 december tot en met 24 december elke dag een daad van onvoorwaardelijk geven te verrichten. Puur omwille van het geven, en in de hoop dat anderen mijn voorbeeld zouden volgen om zo de wereld weer een heel klein beetje mooier te maken.

Mijn adviseurs vonden het geen goed idee.
Tot wie richt je je? Hoe gaat je doelgroep hier beter van worden? Welk business/marketing resultaat tracht je hiermee te bereiken? Gaat het je niet veel te veel tijd vragen, tijd die je beter in nuttigere dingen kan steken?

Allemaal heel terechte vragen, en puur business-matig is het misschien niet de beste keuze.
Maar weet je wat? IK DOE HET TOCH! :-)

Puur omwille van het geven, puur omwille van het geluk dat opgewekt wordt wanneer je anderen iets geeft of schenkt.
Als jolige afsluiter van het jaar. Als spel in het grotere business-spel.

Want moet het altijd allemaal serieus zijn?
Kunnen we niet eens gewoon voor elkaar zorgen?

Als coach werk ik permanent aan het sterker en groter maken van mijn cliënten. 'Ruwe diamantjes' waar heel veel potentieel in zit, maar die nog net een stapje verder mogen gaan om echt te schitteren.
En daar zie ik dit ook in passen. Want het vraagt best wel lef om de gebaande paden te verlaten en eens helemaal vanuit een andere hoek, heel altruïstisch, je collega, vriend of familielid te verrassen met een kleinigheidje, puur omwille van het plezier van het geven.

Durf jij de verbaasde blikken aan wanneer je zomaar iemand expliciete aandacht en een écht luisterend oor schenkt?
Durf jij de verwondering en dankbaarheid aan van een compleet willekeurig persoon die je zomaar op straat gaat helpen wanneer je hem/haar met iets ziet sukkelen?
Durf jij helemaal uit je comfortzone te kruipen om in al je kwetsbaarheid een dierbaar persoon écht te bedanken?

Durf jij het aan om de gebruikelijke samenwerking met je collega's eens helemaal anders te maken, en diep altruïsme in te voeren in je bedrijf?

Ik hoop dat je het experiment aandurft en meedoet met m'n eindejaarsactie!
Geven om te geven, ook professioneel!


Opgepast, altruïsme in je bedrijf!

Ik beken, soms ben ik een altruïst!
Ik pleit schuldig, soms geef ik puur omwille van het geven.

Zo had ik voor The Happiness Factory de eindejaarsactie bedacht om van 6 december tot en met 24 december elke dag een daad van onvoorwaardelijk geven te verrichten. Puur omwille van het geven, en in de hoop dat anderen mijn voorbeeld zouden volgen om zo de wereld weer een heel klein beetje mooier te maken.

Mijn adviseurs vonden het geen goed idee.
Tot wie richt je je? Hoe gaat je doelgroep hier beter van worden? Welk business/marketing resultaat tracht je hiermee te bereiken? Gaat het je niet veel te veel tijd vragen, tijd die je beter in nuttigere dingen kan steken?

Allemaal heel terechte vragen, en puur business-matig is het misschien niet de beste keuze.
Maar weet je wat? IK DOE HET TOCH! :-)

Puur omwille van het geven, puur omwille van het geluk dat opgewekt wordt wanneer je anderen iets geeft of schenkt.
Als jolige afsluiter van het jaar. Als spel in het grotere business-spel.

Want moet het altijd allemaal serieus zijn?
Kunnen we niet eens gewoon voor elkaar zorgen?

Als coach werk ik permanent aan het sterker en groter maken van mijn cliënten. 'Ruwe diamantjes' waar heel veel potentieel in zit, maar die nog net een stapje verder mogen gaan om echt te schitteren.
En daar zie ik dit ook in passen. Want het vraagt best wel lef om de gebaande paden te verlaten en eens helemaal vanuit een andere hoek, heel altruïstisch, je collega, vriend of familielid te verrassen met een kleinigheidje, puur omwille van het plezier van het geven.

Durf jij de verbaasde blikken aan wanneer je zomaar iemand expliciete aandacht en een écht luisterend oor schenkt?
Durf jij de verwondering en dankbaarheid aan van een compleet willekeurig persoon die je zomaar op straat gaat helpen wanneer je hem/haar met iets ziet sukkelen?
Durf jij helemaal uit je comfortzone te kruipen om in al je kwetsbaarheid een dierbaar persoon écht te bedanken?

Durf jij het aan om de gebruikelijke samenwerking met je collega's eens helemaal anders te maken, en diep altruïsme in te voeren in je bedrijf?

Ik hoop dat je het experiment aandurft en meedoet met m'n eindejaarsactie!
Geven om te geven, ook professioneel!


woensdag 9 november 2016

Wees niet bang voor de boze wolf


Voor een trainingsloopje moest ik even over een slechter verlicht pad door wat weilanden en een stukje bos. 2 dames stonden aan het begin van het paadje, met de fiets aan de hand, hevig met elkaar in gesprek. Ik vermoed dat het moeder en dochter was. Waar het precies over ging, kon ik niet ontcijferen, maar toen ik er voorbij liep, hoorde ik de oudste van beide zeggen: "Als diene mens hier kan doorlopen, kunnen wij er toch ook wel door fietsen!".
Ze zijn me echter nooit gevolgd of voorbij gereden.

De eerste keer dat ik angst van zo dichtbij kon vaststellen. Moeder en dochter die het blijkbaar te risicovol vonden om 's avonds over een minder verlicht stukje weg te rijden.
Erg toch dat zulke gesprekken een realiteit zijn.

Dat angst leeft in een wereld die overspoeld wordt door terrorisme, onduidelijke oorlogen, en allerlei onzekerheden (zoals ontwaken in een Trump-wereld), wist ik ergens wel, en toch blijft het bijzonder confronterend om die angst van zo dichtbij te voelen omwille van een simpel paadje.

Jammer, want gelukkig leven, is vrij kunnen leven. Vrij van angst.

Angst kan allerlei vormen aannemen, en is zeker ook in het professionele leven een feit.
Angst dat je niet goed genoeg bent of tekort schiet.
Angst dat je ver- of beoordeeld zal worden.
Angst om ten volle voor jezelf op en uit te komen.
Angst om echt te creëren en in de wereld te zetten datgene waar jij voor staat.
Angst om succesvol of gelukkig te zijn (vanuit de gedachte dat het onmiddellijk zal verdwijnen vanaf je het hebt).

Angst houd je vooral tegen, en onderdrukt je. En zolang jij er niet in slaagt om je diepst gewortelde angsten te overstijgen, zal je altijd onderdrukt blijven.
Zelf-sabotage.

Als je er geen prioriteit van maakt om je onderhuidse, misschien zelfs onbewuste, angsten weg te werken, zal er altijd iets blijven knagen, en zit je op een pad recht richting burn-out.
Want gelijk hoeveel moeite je dan ook doet, hoeveel uren je ook investeert, of hoe hard je ook werkt, als er angsten zijn die je pad blokkeren, zelfs maar een heel klein beetje, zal je altijd blijven worstelen om de impact of vrijheid te creëren die jij echt verdient!


Wil je hier meer over weten, of verder verkennen hoe jij jezelf afremt in je professionele leven, dan is het Happy Business programma van The Happiness Factory misschien wel iets voor jou.
Neem alvast contact met me op, en dan kunnen we de mogelijkheden verkennen.

donderdag 20 oktober 2016

Het mysterie van de vuilbak

Een tijdje geleden viel het mij plots op dat ik in onze buurt op alle vuilbakken 2 groene strepen zag verschijnen. 2 op de voorkant, en 2 op de achterkant, daar waar de openbare vuilbakken tot dan toe altijd gewoon grijs waren geweest.
2 intrigerende groene strepen die mij in zekere zin wel konden boeien. Waarom werden ze plots op alle vuilbakken aangebracht? Zou het een betekenis hebben? Zou het op alle vuilbakken zijn?

Ik begon er steeds meer op te letten, en over gans Antwerpen zag ik de 2 groene strepen opduiken. Overal, behalve op de vuilbak bij ons op het einde van de straat.
Opmerkelijk.
Zouden ze hem toevallig over het hoofd gezien hebben bij het aanbrengen van de strepen? Dan zou het de ophaaldienst toch wel opvallen bij hun volgende ronde, en zou de vergetelheid toch wel snel worden weggewerkt, was mijn aanname. Maar dat bleek niet zo te zijn. We zijn ondertussen al enkele maanden verder, en nog steeds heeft "onze" vuilbak geen 2 groene strepen!
Is dit een vorm van discriminatie? Waarom "onze" vuilbak niet?

Telkens als ik op wandel ga door het Antwerpse, ga ik nu op zoek naar familieleden van "onze" streeploze vuilbak. Misschien staat er ergens nog wel zo eentje. En hoe mooi zou dat zijn, dan is "onze" vuilbak niet meer alleen.
Maar tevergeefs. Nog nergens heb ik een vuilbak gevonden zonder groene strepen.
Soms denk ik dat ik een streeploos familielid heb gevonden, en ontsnapt mij een enthousiast juichje, maar al even snel verdwijnt het enthousiasme terug wanneer dan blijkt dat het eerder om slijtage of vandalisme gaat, maar de vuilbak in kwestie toch wel tot de gestreepte soort behoort.

Ik voel al bijna een soort van medelijden, een diepe vorm van empathie, ten opzichte van "onze" vuilbak.
Ik voel al bijna een soort verontwaardiging. Wat heeft hij misdaan om buitengesloten te worden uit de wereld van de gestreepte vuilbakken?
Ik zou al bijna een actiegroep willen starten om de eenzame situatie van "onze" vuilbak aan te kaarten, en te ijveren voor zijn recht op strepen.

Maar ach, het is toch maar een vuilbak...


Waarom vertel ik dit verhaal?
Wel, omdat het heel veel zegt over mij, over waar ik aandachtig voor ben, over wat mij raakt, en over wat mij drijft.
Gelijkheid en rechtvaardigheid zijn 2 sterke waarden voor mij. Zo sterk dat ze zelfs geactiveerd worden door de ongelijkheid bij vuilbakken.

Waarden zijn dan ook sterke drijfveren. Wanneer je de kracht van je waarden positief kunt inzetten, zorgen ze voor een enorme energie en gedrevenheid. Je werkt aan iets dat groter is dan jezelf. Je krijgt er richting en daadkracht door.

Kiezen voor een waardegedreven leven, is kiezen voor een intens leven. Een leven waarin je jezelf verbindt met je diepste drijfveren, een leven waarin je kunt staan voor datgene wat jou echt gelukkig maakt.

Essentieel is dan natuurlijk wel dat je je waarden kent, en volledig kunt doorleven.
Ken jij die van jou? En slaag je er in om ze elke minuut van de dag in te zetten, te voelen en te doorleven?

Kom anders eens praten met The Happiness Factory, ik breng je graag in contact met jouw waardegedreven leven.