YES! Het regent!

Woensdagochtend, mijn beurt om de kindjes naar school en naar het kinderdagverblijf te brengen. We vertrekken in de striemende regen en ik onderneem een poging om de twee oudsten droog in hun klasje te krijgen. De twee jongsten kunnen gelukkig droog schuilen onder de regenkap van hun buggy.
Tjorben racet met zijn fiets voor ons uit. Jitte verkiest de bescherming van papa.
Aangekomen op school heeft Tjorben zijn fiets al zelf in het fietsenrek gezet, en staat hij schaterlachend te douchen onder de waterstraal van een lekkende dakgoot.
Mijn poging om ze droog op school te krijgen ... mislukt.
Maar Tjorben stapte wel met een glimlach van oor tot oor zijn klas binnen :-)

Deel 2 van het ochtendritueel brak aan: de tweeling naar het kinderdagverblijf brengen. Eerst nog een autostoeltje installeren en tegelijk trachten zo veel mogelijk slagregen buiten de auto te houden.
Onderweg gutste de regen over de wegen en auto's. In sommige straten konden de riolen het water zelfs niet meer slikken.

Hoe harder het regende, hoe meer ik moest terugdenken aan het plezier dat Tjorben had met de lekkende dakgoot. Bij mij groeide ook het plezier, en eigenlijk ook het verlangen om net hetzelfde te doen.

Eenmaal terug thuis heb ik het diepliggende verlangen de vrije loop gelaten. Letterlijk. Een half uur gaan lopen en briesen door plensende regen, modderige plassen en onderwater gelopen straten.
Na dat half uurtje kon je mijn kledij letterlijk uitwringen. Ik was compleet doorweekt, maar vooral ook compleet voldaan!

Even alles achter kunnen laten, even alles wat er niet in mijn systeem dient te zitten kunnen laten wegspoelen, de uitgewassen lucht volop kunnen opsnuiven, en achteraf genieten van een warme douche, warme (en droge) kledij, en een warme thee.

DIT WAS EEN 'ENERGY BOOST'!


Wanneer heb jij nog eens iets gedaan dat je een ongelooflijk voldaan gevoel en een superboost aan energie gaf?

Kun je het jezelf niet meer direct voor de geest halen, of is het al (te) lang geleden, doe het dan vandaag!

Waar zit die reset-knop??

Een openingsreceptie organiseren voor het nieuwe kantoor en bij de genodigden ongeveer 50% afmeldingen krijgen. Even 'vlotjes' de oven willen herstellen en het verkeerde wisselstuk bestellen (en daarmee 99€ door je neus geboord krijgen). Een klusje thuis oplossen dat al heel lang aansleept, om er dan achter te komen dat het resultaat helemaal zinloos is. Naar 2 à 3 winkels rijden om een simpele zak houtskool te kopen, en er nergens eentje te vinden. Een mooi klantenvoorstel lanceren dat dan uitgesteld wordt of misschien zelfs niet geaccepteerd zal worden...

Ja, dit is een kleine greep uit wat me afgelopen week overkomen is.

"Je moet durven falen", zegt de coach in mezelf dan...jaja, tot je er zelf tot over je oren in zit en overvallen wordt door twijfels en vraagtekens.
"Met zoveel afmeldingen zal ik wel niet zo populair/geliefd/goed zijn als dat ik wel dacht...", raast er dan door mijn hoofd. "Zie je wel...", fluistert het duiveltje op m'n schouder me in mijn oor bij de afwachtende houding van de klant. "En je kunt zelfs al geen eenvoudige herstelling meer uitvoeren...", komt er dan in de avonduurtjes nog achteraan.

Gelukkig heb ik op zo'n momenten nog één reflex: DE RESET-KNOP!

Zeg maar mijn "Plan B", mijn "Recovery Plan", of misschien ook wel mijn "Emergency Procedure".

In de 5R methodiek, die ik zowel bij mijn klanten als op mezelf toepas, kan ik terugvallen op de 3de R, de R van Resilience (veerkracht). Want het leven loopt nu eenmaal nooit in een rechte lijn. Zulke perioden van "ongeluk" horen er dan ook gewoon bij, zonder dat ze mij onderuit hoeven te halen, zonder dat ik mezelf onderuit hoef te halen door twijfels en zelfverwijt.

Ik heb mijn "Plan B" standaard klaarliggen. Een plan dat ik nu kan activeren om snel weer in een positieve spiraal terecht te komen. Een plan gericht op voldoende slaap en mentale fitheid, teruggrijpen naar de basis van mijn bestaan, en naar mijn echte professionele niche.
Kortom, teruggrijpen naar al die dingen waarvan ik weet hoe belangrijk ze zijn, en waar 'het universum' mij genadeloos op afstraft wanneer ik het toch weer eens even laat lopen.

Voor mezelf heb ik er dan ook vertrouwen in dat ik snel terug de juiste golf te pakken heb.
Ik vraag me wel af wie er nog zo'n "rampenplan" voor zichzelf heeft klaarliggen?
Jij?

Kijk naar mij, en ik zeg je wie je bent.

Het was weeral een tijdje geleden sinds ik nog eens met Jitte (één van de dochters) in de fietskar was gaan joggen. We zullen weer een opvallende verschijning geweest zijn, want een jogger die een kar voortduwt waarin een meisje zit dat helemaal als prinses verkleed is (compleet met schmink en roos prinsessenkleed), dat zie je niet elke dag voorbij komen. Ik zag dan ook weer zeer typerende reactie's  opduiken van de mensen die mijn pad kruisten.

Ruwweg kan ik ze in 5 groepen verdelen:

1) De gefocuste onderweg-zijnder

Mensen die veel te druk bezig zijn met zichzelf, en daarom geen oog hebben voor hun omgeving of wat er zich rond hen afspeelt. In veel gevallen zijn zij gefocust en doelbewust onderweg van punt A naar B, en merken dan ook nauwelijks de voorbij strollende prinses. Een gefronste blik en een licht negatieve attitude gaan hier meestal goed mee samen. Het bereiken van hun doel zal hen hoogstwaarschijnlijk meer voldoening geven dan de weg er naartoe.

2) De verwonderde negatievo

Zij merken onze opvallende verschijning wel op, en blijven er soms zelfs even voor staan. Zij hebben dus zeker oog voor wat er rond hen afspeelt. Alleen reageren ze op een overweldigende negatieve manier. Meestal met een houding, blik of uitspraak in de zin van "zucht, zucht, zucht... menen ze dat nu...wat gaan ze nog allemaal uitvinden...zucht, zucht, zucht".

Ik denk dat het leven voor deze mensen bijzonder zwaar valt. Het zal een opgave zijn om je zo elke dag uit bed te slepen. Voor hen zou "happiness" en "bewust aan je geluk werken" een bijzonder innoverende gedachte zijn.

3) De negerende geïnteresseerde

Deze groep vind ik persoonlijk de grappigsten. Zij doen alsof ze een 'gefocuste onderweg-zijnder' zijn, maar stiekem zitten ze keihard te lonken vanuit hun ooghoeken, en genieten ze in zichzelf van wat ze zonet zagen.

MAAR...deze groep heeft een bijzondere uitdaging: vooral aan niemand laten merken dat ze kijken of genieten! Keep the cool...

4) De openlijke genieter

In tegenstelling tot de 'negerende geïnteresseerde' geeft de 'openlijke genieter' z'n ogen de volle kost en geniet van het schouwspel. Voor hen stopt de tijd even door dit moment van vertedering (wat nog extra kracht wordt bijgezet door een lieflijk meisjeslachje van Prinses Jitte).

Een brede glimlach (meestal naar Jitte) en een bemoedigende knipoog (meestal naar mij) maken het geheel compleet.

5) De uitbundige enthousiasteling

Deze personen maken van onze passage een echt feestje. Ze stoppen, zwaaien, toeteren, juichen, moedigen ons aan, en praten er na onze passage onderling nog over verder.

Ze geven ons een bijzonder leuk gevoel, en plukken zelf weer een mooi verhaal om aan hun volgende ontmoeting door te geven.

Herken je deze groepen?

Ik vraag me dan ook telkens af of deze indeling representatief zou zijn voor hoe die mensen in het leven staan en hoe gelukkig ze zijn?

De 'gefocuste onderweg-zijnders' wens ik vooral meer rust en aandacht, de 'verwonderde negatievo's' een positievere attitude, en de 'negerende geïnteresseerden' de moed om hun interesse en gevoel meer naar buiten te brengen.

Tot welke groep zou jij (willen) behoren?

Deel het als 'comment'!

Dromen hoeven niet super-overweldigend-mega-spectaculair te zijn.

Wanneer heb je nog eens iets gedaan waar je als kind over droomde?

De zomers zijn niet altijd even prachtig als wat we nu mogen beleven.

Als kind is het dan ook niet altijd even evident om 2 maanden vakantie door te komen als het weer maar druilerig is. Gelukkig is er in juli steevast de Tour de France die in weer of geen weer voor opluistering zorgt.

Als kind was ik dan ook een trouwe volger van de Tour. Bij slecht weer iets intensiever dan tijdens een stralende zomer.

Vooral op de regenachtige dagen droomde ik dan weg bij de hete en zonovergoten Tour-taferelen, en bedacht me hoe bijzonder het zou om zo'n passage van het grote wielercircus 'in het echt' mee te maken.

Het is er nooit van gekomen...

Tot gisteren!

Maandag 6 juli 2015: de 3e etappe vertrekt vanuit Antwerpen!

Een unieke kans om het ganse gebeuren vanaf de eerste rij mee te maken: de uitgebreide reclamekaravaan, de voorstelling van de renners, de rennersbussen, en natuurlijk de renners die hun rit aanvatten (en die je dan nog rustig ziet voorbij komen in plaats van dat ze tegen een sneltreintempo voorbij razen).

Toen de ambiance van de reclamestoet voorbij kwam bij 26°C in het zonnige Antwerpen, realiseerde ik me plots terug dat dit iets was waar ik als kind wel meermaals over gedagdroomd had.

Een bijzondere ervaring om iets mee te maken dat eigenlijk al heel lang op m'n verlanglijstje stond (het stond er al zo lang op dat ik het eigenlijk vergeten was dat het er op stond...).

Een nog bijzonderdere ervaring om dat gevoel dan ook direct te kunnen delen met Tjorben en Jitte die zichtbaar genoten van het grote spektakel!

Weet jij nog waar je als kind over (dag)droomde?

En heb jij dat al kunnen realiseren?

Zeker doen! Het voelt fantastisch!

20 maart – International Day of Happiness

 

Vorig jaar hebben de United Nations 20 maart uitgeroepen tot International Day of Happiness! Een dag die volledig in de symbolische betekenis staat om geluk meer centraal te zetten in onze levens EN in onze economie ~ wist je trouwens dat de United Nations pleiten voor een toekomstige economie die volledig gebaseerd is op geluk?

Dit jaar komt de tweede editie eraan. Een dag die voor The Happiness Factory niet zomaar onopgemerkt voorbij kan gaan.

We vragen jouw hulp om van die dag een bijzonder moment te maken.

Deel volgende week donderdag (20 maart dus) jouw meest positieve en gelukkigste herinnering.

Haal een situatie of een moment voor de geest waarop je heel bewust gelukkig was. Dat mag een recent iets zijn, of al van langer geleden – zolang je het geluk daar maar echt als een esthetische ervaring hebt beleefd. Beschrijf die situatie of dat moment zo compleet mogelijk naar wat je dan precies voelde en ervoer, en deel dat verhaal (eventueel met een foto) op de Facebook-pagina van The Happiness Factory, als reactie op deze blog, of via mail.

Met al deze onwaarschijnlijk mooie verhalen kunnen we het geluksniveau op 20 maart sterk doen stijgen, want vergeet niet dat geluk het enige is dat groter wordt wanneer je het deelt!

Alvast bedankt voor je mooie verhaal!